Ratne mornarice istočnog Jadrana

[Watzy]

Jedan topic vezan isključivo za mediteranske zemlje istočnog Jadrana, imajući na umu onu staru: "Kog briga što 'Mađarska' mora nema." :eek: :D

***

Kakovo je stanje u Crnoj Gori sa mornaricom?
Kada i hoće li Crna Gora pristupiti Jadranskoj povelji?
Znade li možda tko nešto zanimljivo o albanskoj mornarici?
Što imate reprezentativnije za pokazati?

Niti jedna od naših zemalja jamačno nije neka pomorska supersila, no ipak, kako se veli: "Bolje vrabac u ruci nego golub na grani":D :)

Budući da počinjem, evo jednog zanimljivog predstavnika hrvatske sile na moru:

http://naoruzanje.paracin.co.yu/velebit2.jpg
Džepna podmornica HRM "Velebit P-01", krštena 16. siječanja 1996. godine. u Splitu.

[VAMPIR]

Vojska Crne Gore raspolaže velikim viškovima naoružanja i vojne opreme. Od 237 lokacija koje je koristila Vojska u Crnoj Gori u vrijeme državne zajednice, za potrebe Vojske Crne Gore zadržano je svega 27. Sve ostalo stavljeno je državi na raspolaganje, i predstavlja potencijalni fond za rješavanje socijalnog statusa viška zaposlenih i poboljšanje materijalnog statusa zaposlenih lica u Vojsci, uključujući stambeno pitanje, i izgradnju savremenih vojnih objekata. Biće formirana posebna Vladina komisija za prodaju vojne imovine. Toliko ti sa sigurnošću mogu reći. Poseban akcenat će biti bačen na stvaranje jakih specijalnih jedinica (diverzanti i antidiverzanti, čija odlično pripremljena okosnica od nekih 450 aktivnih ljudi već postoji). NATO stručnjaci (SAS) su bili oduševljeni vojnom vježbom.
Konkretno za mornaricu ti mogu reći da imamo planove, koji su mi se načelno dopali. To se prvenstveno odnosi na razmjer mornar -1 km obale, gdje imamo ubjedljivo najbolji odnos u širem okruženju, što i nije čudno s obzirom na dužinu naše obale (307 km), ali je veoma pozitivno. Takođe, neke stare brodove prodajemo Egiptu i Siriji, a zadržavamo male i brze patrolne čamce.

[VAMPIR]

MONITOR:

Kratka posjeta americkog sekretara za odbranu uistinu je bila istorijska: u dosadašnjih 128 godina americko-crnogorskih odnosa Donald Ramsfeld je prvi visoki zvanicnik SAD u zvanicnoj posjeti Crnoj Gori.

Znacaja posjete bili su svjesni u Podgorici. Dok su dva golema americka aviona, vojni transporteri C117, rulala podgorickom pistom - pocasna ceta crnogorske vojske cekala je postrojena, stotine specijalaca rasporedeno je u širokoj okolini aerodroma dok je stara aerodromska zgrada bila privremeno sjedište crnogorskog protokola. Crnogorska vlast se svojski trudila da pokaže kako je spremna da bude novi balkanski partner mocnoj sili kakva je SAD.

„Posjeta americkog sekretara za odbranu je velika stvar za Crnu Goru i znaci direktnu podršku SAD crnogorskim nastojanjima da se prikljuci programu Partnerstva za mir“, ocjenjuje za Monitor Vladan Živulovic, predsjednik Atlanskog saveza Srbije.

Prema informacijama Monitora, kratkotrajni boravak zvanicnika SAD najava je krupnih dešavanja u bliskoj buducnosti Crne Gore.

ZNAKOVI PORED PUTA: Na konferenciji za novinare uprilicenoj u vili Gorica ministar Ramsfeld je najavio podršku SAD nastojanjima Crne Gore da se uclani u evro-atlanske integracije. „Spremni smo da podržimo vaše aspiracije da se prikljucite NATO-u i drugim medunarodnim integracijama“, rekao je americki zvanicnik.

To je direktna najava buduceg dešavanja: diplomatski izvori Monitora tvrde da ce Crna Gora na sljedecem samitu Skupštine NATO zemalja, 21. novembra u Rigi, postati - punopravni clan Partnerstva za mir.

Nakon prijema u UN i Savjet Evrope to ce biti još jedno znacajno medunarodno priznanje nezavisne Crne Gore. Tim prije što se, iza kulisa, odvijalo diplomatsko-politicko nadgornjavanje Srbije i Crne Gore. Zvanicni Beograd vec duže je insistirao na razgovorima sa visokim americkim zvanicnikom ali je administracija u Vašingtonu odlucila da ministar Ramsfeld – zbog nesaradnje Beograda sa Hagom - zaobide Srbiju.

Tako je dolazak americke delegacije u Crnu Goru izveden uprkos lobiranju srpske politicke elite da Crna Gora ne bude na listi država koje ce americki državnik posjetiti na svojoj evropskoj turneji.

CEKAJUCI NATO: Prvi veliki strategijski cilj na putu ka evro-atlanskim integracijama vlada Mila Ðukanovica je ispunila: osvojila je ulaznicu u Partnerstvo za mir.

Taj vojno-politicki projekat pokrenuo je NATO još 1994. godine i do sada je asocijaciji pristupilo 30 evropskih zemalja. Osim kao predvorje uclanjenja u NATO, clanstvo u Partnerstvu za mir je odskocna daska i za pristup drugim zapadnim integracijama, prevashodno Evropskoj uniji. Zato su mnoge države ulagale ogromne napore, javne i tajne, da što ranije udu u program koji je osmislila americka vojska.

Od balkanskih zemalja jedino su BiH, Srbija i Crna Gora ostajale po strani. Dok se Bosna mucila u nastojanjima da formira jedinstvenu vojsku, SCG je placala racune nesaradnje Beograda sa Hagom. Status Kosova je druga neuralgicna tacka koja je ometala nekadašnju SCG da bude kandidat za Partnerstvu za mir.

Crnogorska nezavisnost uklonila je posljednju politicku barijeru, Podgorica odavno saraduje sa Tribunalom, a Crna Gora nema granicnih problema sa susjedima: širom su otvorena vrata medunarodne zajednice i to potvrduje i dolazak Donalda Ramsfelda.

To nije sve. Kako Monitor saznaje, u naredne nekolike godine Nacionalna garda americke države Mejn pružace logisticku, konsultantsku i vojnu pomoc u formiranju crnogorske profesionalne vojske i uvodenju NATO stanadarda u oružane snage Vojske Crne Gore. (opširnije u boksu)

Ostaje, medutim, dilema: što je motivisalo SAD da poklanjaju toliku pažnju maloj balkanskoj državi kao što je Crna Gora?

RUSKO-AMERICKA LJUBAV: U podgorickim politickim krugovima spekulisalo se da je Ramsfeldova posjeta, makar jednim dijelom, americki odgovor na sve veci upliv ruskog uticaja u Crnoj Gori. Shodno toj tezi, administracija u Vašingtonu se navodno pribojavala da bi dvije milijarde ruskih investicija u Crnu Goru mogle da znace signal politickog zaokreta Podgorice prema Istoku.

Americki analiticari koje je kontaktirao Monitor ne spore da su politicki i vojni eksperti administracije u Vašingtonu brižljivo pratili strukturu i obim ruskih ulaganju u Crnu Goru. No, apsolutno odbacuju ideju da bi – zbog ruskog kapitala - Crna Gora mogla napraviti ozbiljniji iskorak u spoljnoj politici i suprotstaviti se americkim interesima u regionu.

„To su ostaci starog nacina razmišljanja, zaostalog iz vremena Miloševica, kada se vjerovalo da je moguce sa Balkana uticati na ponašanje velikih sila. Pomisliti danas da jedna mala država, kao što je Crna Gora, može da poremeti americko-ruske odnose je nepoznavanje savremene svjetske politike“, analizira sagovornik Monitora, vojno-tehnicki ekspert.

Podaci govore u prilog ove teze: NATO i Rusija su davno potisali Sporazum o specijalnim vojno-tehnickim odnosima, a intezivirana je i ekonomska saradnja dvije zemlje. Biznis je razbio i razbija sve politicke barijere: u centru Njujorka velika ruska firma Lukoil posjeduje lanac benzinskih firmi; Oleg Deripaska mirno sjedi u Upravnom odboru multinacionalne kompanije Pitera Manka; rusko-americke firme zajednicki planiraju nastupe na tržištu Azije... Teško je povjerovati da bi politicko savezništvo koje je tako isprepletano brojnim biznis dilovima moglo da se razvrgne zbog Crne Gore.

Osim toga, zbog cega bi Podgorica naprasno vezivala politicku sudbinu za Kremlj? Crnogorska vlast je spoljnopoliticku strategiju izgradila na ideji brzog ukljucenja u evropske i evro-atlanske integracije. U toku su pregovori sa strucnjacima NATO, kao i usaglašavanje sa ekonomskim ekspertima EU... Nema tu više odustajanja niti mogucnosti za neki radikalan, proruski preokret: Crna Gora je u cvrstom zagrljaju Zapada i to se više ne može promijeniti.

Zato valja po strani ostaviti teorije zavjere. Razlozi americkog angažovanja u Crnoj Gori ticu se vrlo konkretnih tacaka bezjednosti južnog Balkana. I nastavak su americke politike prevencije nestabilnosti u Jugoistocnoj Evropi.

TAJNA JADRANSKE POVELJE: Kada je 2. maja 2003. godine u Tirani americki državni sekretar Kolin Pauel potpisao sporazum o saradnji SAD sa Albanijom, Hrvatskom i Makedonijom – kasnije nazvan Jadranska povelja - bilo je jasno da se Vašington priprema za ubrzano i trajno rješavanje prilika Jugoistocne Evrope.

Formalno, Jadranska povelja je sporazum kojim SAD podržava napore balkanskih zemalja da se ukljuce u evroatlanske institucije. Istog je mjeseca u Albaniji održana vojna vježba združenih snaga vojski Hrvatske, Makedonije i Albanije, pod komandom americkih vojnih zapovjednika.

Tako su postajale jasnije konture americkog plana: tri balkanske države ce pružati svu rapoloživu logistiku, pocev od obavještajnih podataka do upotrebe vojnih strucnaka, u cilju stabilnosti regiona. Zauzvrat, SAD ce biti njihov najjaci lobist za brzo ukljucenje u evropske integracije i EU.

Kada se zna da vecinu zapadnih vojnika u Bosni cine NATO vojnici, onda je uocljivo da su, bez mnogo buke, SAD stvorile neku vrstu omotaca bezbjednosti oko jedine preostale neuralgicne zone – Kosova.

Brojni strucnjaci procjenjuju da ce rješavanje državnog statusa Kosova izazvati nove politicke tenzije u trouglu Beograd-medunarodna zajednica-Priština. Vlada Vojislava Koštunice je predložila - a srpska Skupština ogromnom vecinom glasova prihvatila – Rezoluciju kojom se konstatuje da je Kosovo neotudivi dio teritorije Srbije. To je signal da Beograd nece da prihvati realnost nezavisnog Kosova.

Niko, naravno, ne predvida izbijanje vojnog sukoba: na Kosovu su stacionirane jake snage – samo je americka baza Bondstil dovolja da odvrati patriotske snage iz Srbije. Medutim, dugorocne politicke tenzije i nestabilnost u slucaju nezavisnosti Kosova su - ocekivani scenario.

Zapadni obavještajni izvori procjenjuju da se može ocekivati da radikalne srpske partije – Šešeljeva SRS i Koštunicina DSS - uz podršku Srpske crkve, pozovu i alarmiraju Srbe na Kosovu na proteste i masovne demonstracije na ulicama u slucaju priznavanja nezavisnosti Kosova. To bi sve moglo da dovede do znacajnije migracije stanovništva i granice okolnih zemalja bile bi ugrožene.

KOSOVO I CRNOGORSKA ULOGA: U tom scenariju postaje bitna uloga i položaj Crne Gore. Referendumom 21. maja i nezavisnošcu Crne Gore stvorila se rupa u onom bezbjednosnom štitu koji je napravljen Jadranskom poveljom. Tim prije jer se Crna Gora odrekla usluga dotadašnje stajace, amaterske vojske.

Stoga se i javila hitna potreba da se crnogorska teritorija, narocito oblast koja se granici sa Srbijom i Kosovom, dodatno zaštiti od destabilizacije, da se osim snaga crnogorskog MUP-a anagažuje još sile. Politicka saradnja sa vladom u Podgorici morala je – smatrali su u Vašingtonu – brzo biti osnažena vojnom-tehnickim sporazumom.

Tradicionalno dobre veze su intezivirane u posljednja tri-cetiri mjeseca a detalji su konkretno dogovoreni tokom nedavne posjete Milana Rocena, glavnog savjetnika crnogorskog premijera Pentagonu. Višednevna posjeta Vašingtonu povjerljivog Ðukanovicevog covjeka bila je posljednja pripremna radnja.

Tako su se sve kockice složile. Mirni rasplet referendumske kampanje, stabilna vlast Ðukanoviceve koalicije ucvrstila su vjerovanja stratega u Vašingtonu da je došlo vrijeme za punu vojnu i tehnicku saradnju sa Crnom Gorom.

Uz strategijsku procjenu na tas Crne Gore prevagnuo je i biznis faktor. Crnogorska vojska ce biti malobrojna (oko dvije hiljade vojnika) ali moderno naoružana, prema NATO standardima. Prevedeno na jezik brojki: u narednoj deceniji Crna Gora ce potrošiti stotinjak miliona u naoružavanje, strucno osposbljavanje i opremu svoje vojske. Zašto bi vojska SAD, osim strategijskog interesa, propustila priliku i da zaradi uz poducavanje drugih?

Ostalo je bilo stvar tehnike. Amerikanci su to uradili u svom stilu: dva ogromna vojna aviona, americki specijalaci u obezbjedenju, i dolazak celicnog covjeka - Donalda Ramsfelda. Stvar je završena za 24 sata: posjeta americkog sekretara za odbranu je pocetak intezivne vojne saradnje cime je crnogorska teritorija nezvanicno ali stvarno proglašna dijelom bezbjednosnog štita na Balkanu koji kontrolišu SAD.

Dan kasnije - u srijedu u Tirani prilikom zasijedanja ministra odbrane Jugoistocne Evrope - Crna Gora je ekspresno primjena u svojstvo posmatraca. U naredna dva mjeseca mnogo toga ici ce po skracenom postupku: prijem u Partnerstvo za mir i potpisivanje Ugovora o asocijaciji i pridruživanju sa EU.

Brzo i efikasno, tako to biva kad si americki igrac. Oni koji se još sjecaju Jugoslovenske armije i cuvene Opštenarodne odbrane možda ce biti zateceni zapadnjackom verzijom nove crnogorske vojske. Ali, to je sudbina novog vremena: nema više serdara, nema vojvoda, novi globalizacioni poklic je: svi smo jedna NATO armija.

[VAMPIR]

MONITOR SAZNAJE

NACIONALNA GARDA DRŽAVE MEJN
POMAGACE STVARANJE CRNOGORSKE VOJSKE

Spremni, pouzdani, potrebni, dostupni...

Nova crnogorska profesionalna vojska bice formirana u saradnji sa Nacionalnom gardom americke države Mejn, saznaje Monitor iz stranih vojnih izvora.

Pregovori SAD i Crne Gore vec duže teku mimo javnosti i, kako tvrde izvori Monitora, americka administracija u narednih tridesetak dana treba i formalno da odobri potpisivanje sporazuma novoformiranog Ministrastva odbrane Crne Gore i Nacionalne garde americke države Mejn.

Program državnog partnerstva Nacionalne garde sa oružanim snagama drugih država SAD praktikuju odavno: ta vrsta saradnje uspostavljena je do sada sa više od dvadeset država.

Tokom ovonedjeljne posjete americkog sekretara za odbranu Ramsfelda crnogorski predsjednik Filip Vujanovic je najavio da ce Crna Gora uspostaviti „blisku i neposrednu komunikaciju sa Nacionalnom gardom jedne od americkih država“.

Crnogorsko-americko vojno partnerstvo bice višestruko: kroz uspostavljanje kompletnog vojnog i bezbjednosnog sistema te nabavke naoružanja; redovnu vojno-civilnu saradnju, ali i civilno savezništvo SAD i Crne Gore koje ce se realizovati kroz razlicite oblike specijalistickih kurseva i razmjenu eksperata.

Nacionalna garda u SAD je drevni oblik vojne organizacije, vodi porijeklo iz vremena americke revolucije a danas postoji u svakoj od 51 americke države. Nacionalnom gardom u državama komanduje guverner a na saveznom nivou predsjednik SAD. Ova vojna formacija raspolaže jakim snagama kopnene vojske i vazduhoplovstva.

„Spremni, pouzdani, potrebni i dostupni“ - pod tim sloganom (Ready, Reliable, Essential, Accessible) se reklamira Nacionalna garda SAD. U okviru svake države Nacionalna garda je nalik nekadašnjoj teritorijalnoj odbrani i civilnoj zaštiti: pripadnici pružaju pomoc u ocuvanju reda i mira, otklanjanju posljedica vremenskih nepogoda i prirodnih katastrofa. Medutim, na saveznom nivou Nacionalna garda je pod komandom predsjednika SAD, služi kao podrška vojsci SAD i cesto ima veoma komplikovane vojne misije u inostranstvu.

Nacionalna garda države Mejn osnovana je 1820. godine kao državna milicija da bi krajem vijeka dobila sadašnje ime. Specijalizovane jedinice Nacionalne garde Mejna su imale zapaženu ulogu tokom brojnih intervencija SAD u posljednjih petanestak godina, još od operacija Pustinjska oluja u Kuvajtu do intervencije u Iraku. Djelovi 112-te Medicinske brigade iz Mejna ucestvovali su u mirovnoj operaciji u Bosni.

Inace, država Mejn je odabrana zbog relativne slicnosti sa Crnom Gorom: rijec je o manjoj americkoj državi koja broji oko milion i sedamsto hiljada stanovnika, sa obalom poput crnogorske, što može da bude znacajno i za formiranje buduce crnogorske obalske straže.

[Edzamon]

Treba ucit od najboljih :)

[dimitrije]

MONITOR:


Brzo i efikasno, tako to biva kad si americki igrac. Oni koji se još sjecaju Jugoslovenske armije i cuvene Opštenarodne odbrane možda ce biti zateceni zapadnjackom verzijom nove crnogorske vojske. Ali, to je sudbina novog vremena: nema više serdara, nema vojvoda, novi globalizacioni poklic je: svi smo jedna NATO armija.Citav tekst je napisan u stilu vire nam samo pertle
Ali ovo je stvarno suvise
§Impresija ovoga teksta je jednom reciju PATETIKA