Zvek_Zivi_Cetinjanin
06-11-2007, 07:34 AM
Truli kompromisi političkih elita vode u propast
Novi ustav Crne Gore trebalo bi da omogući uspostavljanje njenih istorijskih, građanskih i ljudskih prava, kao nezavisne i suverene države. Tih prava bila je lisena punih 88 godina u okolnostima koje su najmanje činili demokratski principi i načela, u kojima je narod bio ponižen, izložen raznim eksperimentima, a proces zatiranja crnogorskog imena, bez većeg otpora prepušten snagama srpskog nacionalizma. Kulturni i nacionalni identitet crnogorskog naroda bio je izvan svake politike a sve do danas vjerske slobode ugušene, sakralni objekti i spomenici kulture okupirani i izloženi devastaciji čime se unistava kulturna biografija crnogorskog naroda.
Rasprava na temu novog ustava u Skupštini i izvan nje ne samo da pokazuje nisku razinu poznavanja ustavno-pravne materije nego i kod koalicije na vlasti nedostatak vizije budućnosti i svijesti da je država nezavisna, koju su građani na referendumu uz nametnute teške uslove izglasali na najdemokratskiji način. Dopušteno je da se polemika vodi samo o onim pitanjima koja predstavljaju neprikosnovene atribute države, o kojima ne smije i ne može biti kompromisa a još manje predmet političkih nagodbi. Simboli odražavaju suštinu identiteta i suvereniteta Crne Gore. Državna himna, zastava, grb, jezik i crkva su simboli koji predstavljaju stubove državnosti i duhovnosti svakog naroda o kojima nijedna ozbiljna država ne može činiti kompromise sa bilo kim, pogotovo ne bi smjela podilaziti bijedi inferiorne svijesti onih političkih snaga koje su na pitanje "DA LI STE ZA NEZAVISNU I MEĐUNARODNO PRIZNATU DRŽAVU " rekli NE. Takvi ustupci bi direktno ugrožavali slobodu i samostalnost Crne Gore i predstavljali bi grubo falsifikovanje volje građana iskazane na referendumu.
Manjinska i ljudska prava rješavaju se na osnovu standarda koji su uređeni u razvijenim zemljama EU, a simboli države jedino na osnovu heraldičkih zakona i tradicije Crne Gore, koja ne postoji od 21. maja 2006. godine, već skoro čitav jedan milenijum. U rješavanju prava manjina treba uvesti princip reciprociteta čime se obezbjeđuje promijenjen odnos prema dijaspori i puna zaštita svojih građana koji žive van Crne Gore. Sva prava koje imaju manjine u Crnoj Gori trebalo bi da imaju i Crnogorci koji žive u njihovim matičnim državama.
Ovaj bi princip trebalo naročito da dođe do izražaja kada su u pitanju Crnogorci u Srbiji koji su izloženi svim vidovima pritisaka i asimilacije. Svi zahtjevi manjina su legitimni za ostvarenje njihovih pojedinačnih i kolektivnih prava do trenutka dok ne postanu destruktivni, a destruktivni su kada su upereni protiv vlastite države. Bedastoća pojedinih predloga pojedinaca i partija kao ona da treba ukloniti sa grba, zastave i himne "sve što iritira" ide naruku ovakvim težnjama i brutalnom skrnavljenju simbola crnogorske države. Ako bi se rukovodili takvim izvitoperenim željama, a najviše je među njima onih koje "iritira" samo postojanje Crne Gore, na EAST RIVER-u ostala bi samo bandera. Umjesto ustava koji treba da garantuje početak boljeg života dobili bi pravnu i političku nakazu koja bi bila novi izvor nestabilnosti a ojačala bi samo nedemokratske i protivevropske snage zazidane u svoj primitivizam, čiji je jedini program da promovišu politiku koja se bori protiv vrijednosti crnogorskog društva.
Crnoj Gori je prije svega potreban novi ustav koji će napraviti raskid sa proslošću. To u prvom redu podrazumijeva otklon od vulgarnog srpskog nacionalizma koje oličavaju stranke takozvanog "srpskog bloka" i SPC u Crnoj Gori, koje su se izkazale kao pristalice one politike koja je jedino znala da "puca i ubija". To predstavlja i nužan preduslov emancipacije crnogorskog društva uspostavljanjem multietničkog sklada i onemogućavanje politike čiji je ideološki motiv sprečavanje prava drugoga.
Ustav treba da potvrdi i u pravnoj formi izrazi volju građana koji su svojom hrabrošću, pameću i ljubavlju obnovili državu i zaustavili dalje srozavanje crnogorskog nacionalnog bića. Zato nikako ne smije da bude plod trulih kompromisa političkih elita jer bi se na taj način izvršila etnička parcelizacija i dezintegracija, narušio bi se građanski koncept i istorijsko pravo crnogorskog naroda zbog koga ta država i postoji. U postojećem ustavnom okviru treba omogućiti društvene promjene, stvaranjem novog sistema vrijednosti. To podrazumijeva da vlast mora biti podvrgnuta ograničenju, stavljena u granice prava i učinjena odgovornim građanima. To bi trebalo da bude i akt lišen svakog ekstremizma, jasna vizija dostojanstva i slobode koji će trajno uspostaviti istorijsku ravnotežu sa onim vrijednostima i idejama na kojima je Crna Gora stvorena i prepoznatljiva. A to su vrijednosti koje nijesu samo crnogorske nego pripadaju svima.
Novi ustav Crne Gore trebalo bi da omogući uspostavljanje njenih istorijskih, građanskih i ljudskih prava, kao nezavisne i suverene države. Tih prava bila je lisena punih 88 godina u okolnostima koje su najmanje činili demokratski principi i načela, u kojima je narod bio ponižen, izložen raznim eksperimentima, a proces zatiranja crnogorskog imena, bez većeg otpora prepušten snagama srpskog nacionalizma. Kulturni i nacionalni identitet crnogorskog naroda bio je izvan svake politike a sve do danas vjerske slobode ugušene, sakralni objekti i spomenici kulture okupirani i izloženi devastaciji čime se unistava kulturna biografija crnogorskog naroda.
Rasprava na temu novog ustava u Skupštini i izvan nje ne samo da pokazuje nisku razinu poznavanja ustavno-pravne materije nego i kod koalicije na vlasti nedostatak vizije budućnosti i svijesti da je država nezavisna, koju su građani na referendumu uz nametnute teške uslove izglasali na najdemokratskiji način. Dopušteno je da se polemika vodi samo o onim pitanjima koja predstavljaju neprikosnovene atribute države, o kojima ne smije i ne može biti kompromisa a još manje predmet političkih nagodbi. Simboli odražavaju suštinu identiteta i suvereniteta Crne Gore. Državna himna, zastava, grb, jezik i crkva su simboli koji predstavljaju stubove državnosti i duhovnosti svakog naroda o kojima nijedna ozbiljna država ne može činiti kompromise sa bilo kim, pogotovo ne bi smjela podilaziti bijedi inferiorne svijesti onih političkih snaga koje su na pitanje "DA LI STE ZA NEZAVISNU I MEĐUNARODNO PRIZNATU DRŽAVU " rekli NE. Takvi ustupci bi direktno ugrožavali slobodu i samostalnost Crne Gore i predstavljali bi grubo falsifikovanje volje građana iskazane na referendumu.
Manjinska i ljudska prava rješavaju se na osnovu standarda koji su uređeni u razvijenim zemljama EU, a simboli države jedino na osnovu heraldičkih zakona i tradicije Crne Gore, koja ne postoji od 21. maja 2006. godine, već skoro čitav jedan milenijum. U rješavanju prava manjina treba uvesti princip reciprociteta čime se obezbjeđuje promijenjen odnos prema dijaspori i puna zaštita svojih građana koji žive van Crne Gore. Sva prava koje imaju manjine u Crnoj Gori trebalo bi da imaju i Crnogorci koji žive u njihovim matičnim državama.
Ovaj bi princip trebalo naročito da dođe do izražaja kada su u pitanju Crnogorci u Srbiji koji su izloženi svim vidovima pritisaka i asimilacije. Svi zahtjevi manjina su legitimni za ostvarenje njihovih pojedinačnih i kolektivnih prava do trenutka dok ne postanu destruktivni, a destruktivni su kada su upereni protiv vlastite države. Bedastoća pojedinih predloga pojedinaca i partija kao ona da treba ukloniti sa grba, zastave i himne "sve što iritira" ide naruku ovakvim težnjama i brutalnom skrnavljenju simbola crnogorske države. Ako bi se rukovodili takvim izvitoperenim željama, a najviše je među njima onih koje "iritira" samo postojanje Crne Gore, na EAST RIVER-u ostala bi samo bandera. Umjesto ustava koji treba da garantuje početak boljeg života dobili bi pravnu i političku nakazu koja bi bila novi izvor nestabilnosti a ojačala bi samo nedemokratske i protivevropske snage zazidane u svoj primitivizam, čiji je jedini program da promovišu politiku koja se bori protiv vrijednosti crnogorskog društva.
Crnoj Gori je prije svega potreban novi ustav koji će napraviti raskid sa proslošću. To u prvom redu podrazumijeva otklon od vulgarnog srpskog nacionalizma koje oličavaju stranke takozvanog "srpskog bloka" i SPC u Crnoj Gori, koje su se izkazale kao pristalice one politike koja je jedino znala da "puca i ubija". To predstavlja i nužan preduslov emancipacije crnogorskog društva uspostavljanjem multietničkog sklada i onemogućavanje politike čiji je ideološki motiv sprečavanje prava drugoga.
Ustav treba da potvrdi i u pravnoj formi izrazi volju građana koji su svojom hrabrošću, pameću i ljubavlju obnovili državu i zaustavili dalje srozavanje crnogorskog nacionalnog bića. Zato nikako ne smije da bude plod trulih kompromisa političkih elita jer bi se na taj način izvršila etnička parcelizacija i dezintegracija, narušio bi se građanski koncept i istorijsko pravo crnogorskog naroda zbog koga ta država i postoji. U postojećem ustavnom okviru treba omogućiti društvene promjene, stvaranjem novog sistema vrijednosti. To podrazumijeva da vlast mora biti podvrgnuta ograničenju, stavljena u granice prava i učinjena odgovornim građanima. To bi trebalo da bude i akt lišen svakog ekstremizma, jasna vizija dostojanstva i slobode koji će trajno uspostaviti istorijsku ravnotežu sa onim vrijednostima i idejama na kojima je Crna Gora stvorena i prepoznatljiva. A to su vrijednosti koje nijesu samo crnogorske nego pripadaju svima.